داشتم با خودم فکر میکردم و دیدم بودنِ یه آدمی توی زندگیم که هم سواد عاطفی و هم منطق خوبی داره، مسائل و مشکلات رو درک میکنه و همیشه کنارم هست، هوای من رو داره و میتونم روش حساب کنم، انسان با درک و محبتیه، به دنبال رشده و من رو هم با خودش بالا میکشه، مثل رود زلال و شفافه و روشنایی خودش رو به بقیه هم میبخشه و کلی از این ویژگیها رو داره که اگه بخوام بنویسم محدودیت کلمات اجازه نمیده، یک موهبت بزرگه و باید بابتش هرروز ازش تشکر کنم و رو به تمام جهات جغرافیایی سجدهی شکر به جا بیارم.
با تشکر از دلبرک قشنگم که اسپانسر این پست هستن.